Zo zijn er ook klassiekers die als spoken terug blijven komen, vooral in sommige Engelse/Amerikaanse literatuur is dit het geval. Voorbeelden te over: het “onnoembare” van Lovecraft, Dr Jekyll & Mr Hyde, Hamlet (hoe goed die Shakespeare dan ook geschreven mag hebben, irritant blijft het). In feite meer de karakters dan de werken zelf, het karakter van de naam is zelf een karakter geworden, een symbool (zoals Adam de tijger een tijger noemde omdat hij er als een tijger uitzag), zoals de beide doktoren dat ook zijn. En, wie zal ooit de onsterfelijke Sherlock Holmes kunnen vergeten? /EBNA/